Archief wedstrijdverslagen Heren1
Hieronder vindt u alle wedstrijdverslagen van Heren 1 van dit seizoen.
Berkel-Enschot - MOP 3-2 (2-1)
Berkel pakt de winnende draad weer op
De voorlaatste wedstrijd voor de winterstop kwam MOP bij ons op bezoek. Zoals u al had kunnen lezen in het leaflet vinden wij het leuk om tegen MOP te spelen. Deze wedstrijden worden namelijk steevast door ons gewonnen. Vorig jaar wonnen we beide competitiewedstrijden en gingen we ook in een oefenwedstrijd aan de haal met de winst. Voor de wedstrijd was er echter niets van passie of overtuiging te bespeuren. Het was slap en ongeconcentreerd, niet de manier waarop je een wedstrijd tegen MOP wil beginnen. Gelukkig konden de mannen uit Vught hier in de beginfase niet veel tegenover zetten en als dit wel lukte was onze defensie net scherp genoeg om het gevaar in de kiem te smoren. Na een dik kwartier spelen, begon het wat beter te draaien en werden we ook wat gevaarlijker. MOP had het al een keer mogen proberen vanuit een strafcorner, dit schot werd echter gepareerd door onze (wederom) goed keepende Patrick. De eerste korte hoekslag van Berkel werd helaas ook niet benut. De geslagen corner van Joost kwam terug van legguards van de keeper, Vincent kreeg de bal in de rebound niet in de goal. Hierna bleven wij de aanvallende partij en drongen we MOP ver terug op eigen helft. Dat hierbij een spits van MOP op onze helft bleef hangen en vrij de 0-1 mocht binnen slaan verwijten wij dan uiteraard aan de mist die over het veld hing. Dat dit doelpunt viel deerde ons dan ook niet. We zaten in deze fase in een aanvallende "flow" en dan weet je dat we deze fout recht zouden zetten. Daar zorgden Joep de Beer, die overigens ijzersterk speelde, op de voor hem typerende wijze voor. Deze gelegenheidslinksback onderschepte zelf de bal en liep kinderlijk eenvoudig langs 2 man van MOP. Met een hard backhandschot gaf hij de keeper van MOP daarna ook het nakijken. Voor trouwe supporters leek het haast een replica van een eerdere goal van Joep. Na de gelijkmaker bleven we doordrukken en kon Ruud, na een briljante steekpass van Gijs, zelfs de 2-1 maken.
Rust! Begin van de eerste helft uitermate slap, goed opgepakt in het tweede deel. Er werden wat kleine tactische omzettingen besproken en het team werd weer op scherp gezet voor de tweede helft.
Waar we de eerste helft veel de aanval zochten, loerden we in de tweede helft voornamelijk op de counter. En wat kunnen wij er bij vlagen levensgevaarlijk uitkomen. Doordat MOP de 2-2 wilde maken kregen wij logischerwijs wat meer ruimte voorin. Het was dan ook jammer om te zien dat we niet meer doelpunten maakten. De een na de andere vlijmscherpe counter strandde in schoonheid. MOP kreeg in deze fase helaas ook wat meer kansen maar mede door Patrick en een goede verdediging bij strafcorners ging de bal er niet in. In deze fase van de wedstrijd kon het doelpunt eigenlijk aan beide kanten vallen. Heel lang bleef het 2-1 en was het een spannende en gelijkopgaande strijd. Tot 7 minuten voor tijd. Na een overtreding van MOP, nam Joost de bal snel op Vincent. Vincent speelde Joep van Nuland in die op zijn beurt Jip vond. Jip, eigenlijk de gehele tweede helft gevaarlijk met zijn rushes langs de zijlijn, passte dit keer naar Ruud, deze bedacht zich geen moment en vond Erik-Jan op de achterlijn. Met een de precisie van een havik flatste Jan de bal richting goal en zorgde voor 3-1. Eindelijk wat lucht en we hoopten dat het gespeeld zou zijn. Het tegendeel bleek echter waar. MOP begon met nog meer dreiging naar voren te spelen. Waar we de gehele wedstrijd de hockeyende oplossing zochten en deze ook vonden, lukte dat in deze fase minder. Dan zit er maar 1 ding op en dat is anti-hockey. Doordat de scoops door de mist al snel niet meer te zien waren, werden veel ballen naar voren geslagen. Met effect! We merkten ook dat de wedstrijd veel energie had gekost, een spits van MOP mocht na slecht verdedigen toch de 3-2 maken. Zuur en totaal onnodig. Gelukkig blies de scheidsrechter hierna vrij snel op zijn fluit voor het eindsignaal.
De cijfers beginnen steeds meer aan te tonen dat Berkel thuis een onneembare vesting is. Op EMHC na hebben we thuis alle wedstrijden gewonnen. Halverwege het seizoen kunnen we zeggen dat we goed bezig zijn. Met 22 punten staan we nu vierde. De tweede plaats, die recht geeft op play-offs aan het eind van het seizoen, wordt bezet door EMHC met 25 punten. Het kan dus nog ontzettend spannend worden in het restant van de competitie. Komende zondag de laatste wedstrijd voor de winterstop. We spelen tegen Helmond. De eerste wedstrijd van het seizoen tegen Helmond eindigde in 2-2, dus we hebben wat goed te maken tegen deze jongens. Wij hopen op zondag in ieder geval op goed weer, drie punten en een gezellige disco!
Joost Goesten
Doelpuntenmakers
0-1 MOP
1-1 Joep de Beer
2-1 Ruud Dankers
3-1 Erik-Jan de Bekker
3-2 MOP
HCAS - Berkel-Enschot 6-2 (2-1)
Berkel verliest terecht maar geflatteerd van de koploper
Met zes overwinningen op rij en de tweede plek op zak reisden wij zondag af naar Asten. De sfeer binnen het team was uitstekend en ontspannen. Logisch ook want de tweede plek was meer een verrassing dan een verwachting. En als je dan tegen de nummer 1 mag spelen, kun je daar alleen maar van genieten. Dat Asten op de eerste positie vertoeft is trouwens volgens het verwachtingspatroon van ieder team binnen onze competitie. Voorafgaand aan deze wedstrijd trainden we 3x op ons eigen veld 2. Dit omdat het hoofdveld van HCAS afgekeurd is. Wat onwennig stonden wij dinsdag dan ook op dit trage, zware veld. Tijdens de warming-up en het inspelen ging er regelmatig een jaloerse blik richting heren2 en heren6. Inderdaad, zij trainden op ons hoofdveld. Maar tevreden kon ik na de vrijdagavond training concluderen dat we zelfs op een traag veld aardig uit de voeten konden. Het tempo lag, evenals het niveau, hoog. Dat beloofde veel goeds voor de wedstrijd. Uitvoerig werd Asten bekeken en wisten wij waar we ze pijn konden doen. Tijdens de teambespreking werden de puntjes op de i gezet en de sticks geslepen.
Fuut, de wedstrijd begon. Wij mochten de bal uitnemen en tot mijn verbazing deed Asten in het begin niet eens moeite om de bal af te pakken. Des te treuriger was het dan ook dat de bal door een "mishit" van Joep (Ed) over de zijlijn rolde en zij daar niets aan hadden hoeven doen. U begrijpt het waarschijnlijk al, zenuwen. Dit is geen onbekend verschijnsel voor onze jonge ploeg. Als we tegen een tegenstander spelen die hoog aangeslagen staat, wil dit nog wel eens voorkomen (zie wedstrijd tegen Hopbel). De ervaring leert ons dan ook dat dit ongeveer een kwartier aanhoudt, ook vandaag. Het wrange hieraan is dat wij ook wisten dat HCAS meestal in het eerste kwartier een doelpunt tegen krijgt. Vandaag dus helaas niet. Sterker nog.... Ze kwamen al snel op een 1-0 voorsprong! Dit was natuurlijk tegen ons strijdplan in, maar we lieten het er niet bij zitten. We kropen langzaam maar zeker steeds meer uit onze schulp en begonnen aardig mee te hockeyen. Zo werd al snel de eerste strafcorner versierd. Waar Puk normaliter een perfecte aangever is, had hij bij de eerste corner wat moeite met het veld. De bal kwam dan ook niet helemaal fijn aan. Stopper Jip trok de bal naar zijn forehand en probeerde er het beste van te maken. De bal kwam uiteindelijk weer bij Puk die verwoestend hard op zijn stick geslagen werd. Alles wat een rood-blauw hart heeft schreeuwde om een strafbal. De conclusie van de scheidsrechters was echter anders: de bal van Puk ging naast, dus strafcorner. Vreemde conclusie gezien de overtreding. Helaas werd deze strafcorner rakelings naast getipt door Ruud en bleven wij dus met lege handen achter. Hierop was het weer aan Asten om wat te doen. Via een vloeiende combinatie kwamen zij de cirkel binnen. De bal werd op goal geslagen, uiteraard zou dit een prooi voor Patrick zijn geweest ware het niet dat een stick de bal licht toucheerde en zo in het doel rolde. Heel erg jammer, zeker gezien het feit dat wij steeds beter gingen spelen. Naarstig gingen wij op zoek naar de aansluitingstreffer. Die kwam er ook. 2 minuten voor rust besliste de scheidsrechter dan toch een strafbal toe te kennen aan ons. Vincent bleef koel en pushte deze achter de keeper. Dit was tevens de ruststand.
Na de wedstrijd sprak ik een jongen van Asten en die vertelde mij dat toen wij de 2-1 maakte, ook zij toch wat bang werden. Zij merkte ook dat wij beter werden en de wedstrijd meer en meer naar ons toe trokken. Dit werd in de rust benadrukt door Marnix en Pepijn. Het verdedigende systeem werd iets omgezet om het voor ons makkelijker te maken en voor Asten lastiger.
Dit had ook direct resultaat! We zorgden ervoor dat hun linksback geen directe ballen langs de lijn kon spelen en wij op die manier eerder in balbezit zouden kunnen komen. Er ontstonden wat hachelijke situaties voor de goal van HCAS. Het doelpunt bleef jammerlijk genoeg uit. HCAS stelde daar niet bijzonder veel tegenover. Veel hoge ballen en lange klappen werden gespeeld om onder de druk uit te komen. Na zo'n hoge bal was het weer aan ons om op te bouwen. Een cruciale fout van Bart (een pass over de breedte van het trage veld kwam niet aan) zette de handige spitsen van Asten om in een doelpunt. Juist in de fase dat wij aanvallend sterker waren! De 4-1 viel uit eenzelfde situatie. Een persoonlijke fout luidde balverlies in, waarop Asten razendsnel counterde en af kon drukken. Wat ik vandaag een grote stap voorwaarts vond, is dat we geen moment ons hoofd lieten hangen. Na de 4-1 gingen we verder waar we gebleven waren. We bleven aanvallen. Dat juist vandaag de corner van Joost haperde was dan ook te betreuren. Gelukkig hebben wij goede varianten. Ruud maakte uit een goed uitgevoerde variant de 4-2. Dat gaf ons toch weer hoop en moed. Dit doelpunt was het teken voor Asten om toch een tandje bij te schakelen. Blijkbaar vonden ze marge van 2 niet genoeg en gingen ze op zoek naar de 5-2. De linksback, die wij dus keurig hadden dicht gezet, had verzonnen dat als het met een pass niet lukt, het dan maar met de bal aan de stick moest. Met een fraaie solo en dito schot zorgde hij voor de 5-2. Met nog 10 minuten op de klok wisten we dat het een loodzware klus zou worden. Mooi om te zien was dat we toch bleven gaan en het toch bleven proberen. Door een grove overtreding van een verdediger van Asten kregen we een strafcorner. Ook ditmaal werd de bal niet goed genoeg geslagen door Joost. Puk stond alert bij de tweede bal voor een eventuele rebound. Maar in plaats van dat hij bal met zijn stick raakte, deed hij dat deze keer met zijn borst en kin. Dat de bal hoog van een speler van Asten kwam vond de scheidsrechter geen probleem. Het protesteren van Joost resulteerde ook nog in een gele kaart. Nog 5 minuten te spelen en een man minder. Uit wederom een snelle en vloeiende counter kreeg Asten een strafcorner. De sleep verdween boven het hoofd van Paul in het doel, 6-2.
Een zeer geflatteerde uitslag. We moeten HCAS natuurlijk de credits geven voor het effectieve spel en dat zij hockeyend net wat verder zijn. Maar 6 doelpunten was gezien het wedstrijdbeeld niet helemaal verdiend. Door deze nederlaag zakken wij af naar de 4e plaats. Iedereen die vanuit Berkel was komen kijken willen wij uiteraard hartelijk bedanken! Volgende week staat MOP op het programma. Tot dan!
Namens Heren 1
Joost Goesten
Doelpuntenmakers:
1-0 HCAS
2-0 HCAS
2-1 Vincent Beijersbergen van Henegouwen (sb)
3-1 HCAS
4-1 HCAS
4-2 Ruud Dankers (sc)
5-2 HCAS
6-2 HCAS (sc)
Berkel-Enschot - Goirle 6-1 (2-1)
Berkel loopt tweede helft uit naar ruime zege
Deze wedstrijd staat nog altijd bekend als een derby in onze poule. Twee jaar geleden, toen wij samen met Goirle streden om het kampioenschap in de 2e klasse, kon ik me daar in vinden. Ik merkte dat er een soort spanning over het team hing. De 2 wedstrijden tegen Goirle, daar ging het om! Ik durf met alle zekerheid te zeggen dat dat gevoel ook bij Goirle aanwezig was. Vorig jaar beleefden wij het al anders maar merkte je dat Goirle het toch een belangrijk potje vond. Wij vonden vorig jaar dat we beter waren en dat wij de wedstrijd moesten winnen. Misplaatste arrogantie of zelfkennis? Ik durf het niet te zeggen, wel dat we beide wedstrijden naar ons toe wisten te trekken. Iets wat ons het jaar daarvoor niet lukte. Dit jaar zijn het weer compleet andere wedstrijden. Natuurlijk, wij hadden spelers verloren die zeker van waarde waren vorig jaar, maar bij Goirle vertrokken vrijwel alle sterkhouders. Voor ons was het dus net even wat makkelijker dan voor Goirle. En juist dat verschil werd in deze wedstrijd duidelijk.
Na een goede trainingsweek met een oefenwedstrijd thuis tegen Were-Di, begonnen wij vol goede moed en een goede focus aan de wedstrijd. Het strijdplan van Marnix was voor iedereen duidelijk. Waar Goirle vorig jaar onder Siem Voermans afwachtend speelde en gokte op de counter, durfde ze nu brutaal druk te zetten. De hoge bal gebruikte zij daarbij veelvuldig. Dat die daarbij een enkele keer goed viel was meer onze eigen fout dan slim spel van Goirle. In de eerste helft kon je spreken van een gelijk opgaande wedstrijd. Ik denk dat wij iets meer balbezit hadden maar ook iets vaker balverlies leden. Wederom een punt wat we onszelf aan konden rekenen. Er werd getracht met individuele acties de verdediging van Goirle kapot te spelen, dit bleek echter zonder resultaat. Af en toe probeerde we het via de combinatie, dat gaf vaak meteen gevaar. Een aantal maal kwamen wij via de achterlijn de cirkel binnen maar verzuimde te scoren. In dat soort situaties stond Goirle met 9 man in het eigen 23meter gebied, we zouden in deze fase slimmer moeten zijn en strafcorners moeten halen. Strafcorners werden echter niet gehaald. Na ongeveer 20 minuten spelen viel het eerste doelpunt voor ons. Wie anders dan onze eigen "birthday-boy" Puk mocht na een fantastische carambole via lichamen en voeten de 1-0 binnen tikken. Het doelpunt viel voor ons mooi op tijd. Wij weten dat naarmate de wedstrijd vordert, wij meer ruimte en kansen krijgen. Dus ook vandaag. Na een actie van Erik-Jan kregen wij dan toch eerste strafcorner te nemen. Een eenvoudige prooi voor Joost, 2-0 en geen vuiltje aan de lucht. Echter 2 minuten voor rust kreeg Goirle zijn 3e strafcorner te nemen, deze werd feilloos boven Paul in de rechterbovenhoek gepusht.
Tijdens de rust was er sprake van wat ontevredenheid aan onze kant. We speelden hetzelfde als vorige week. Het was té slap, té inspiratieloos en téveel alleen. Nogmaals werd benadrukt waar de ruimtes lagen en hoe we gevaarlijk zouden kunnen worden. Het rendement moest omhoog!
En zoals verwacht werd de tweede helft geheel de onze. Met veel energie begonnen we weer. Dit resulteerde in een prima actie van Jip over de achterlijn via de linkerkant. Jip gaf de bal, zoals assistent Pepijn dat graag ziet, met een liftje voor op Puk. Puk op zijn beurt wist wel raad met dit buitenkansje en maakt zo zijn tweede van de dag. Na de 3-1 liet de opbouw wat te wensen over, de afspraken die we met elkaar hebben, werden niet nagekomen en dan wordt het direct moeilijker. Paul en Joost zorgden dat er weer wat meer rust in de tent kwam en dat we op gingen bouwen zoals we dat hoorde te doen. Een schitterende aanval over vele schijven kwam uiteindelijk via Puk bij Freek terecht. Freek, toch nog last van naweeën van zijn griepje deze week, flatste de bal laag in de verre hoek. Na de 4-1 was het verzet van Goirle volledig gebroken en vertoonde wij wat "show-pony" gedrag*. Niet geheel op zijn plaats natuurlijk, maar het gros van het publiek (dat voor ons kwam) kon het uiteraard waarderen. De rushes van Jip langs de lijn werden ontvangen met luid gejuich, de passes van Joost over 40-50 meter werden voornamelijk gevierd door M. Schröder en zijn heren2 kornuiten en ook individuele acties van Vincent werden toegejuicht. Na een pass van Joost kwam de bal terecht bij Jimme. Jimme vond op zijn beurt Erik-Jan. Daar waar iedere spits op dit moment van de wedstrijd probeerde zelf wat te forceren middels een duel, sloeg Jan de bal hard voor. Vincent kreeg zijn stick tegen de bal en promoveerde deze tot doelpunt. Goirle had in dit deel van de wedstrijd niets te zeggen. Soms kwamen zij er gevaarlijk uit, maar dan stond de defensie zijn mannetje. Zelden werd Patrick in de tweede helft op de proef gesteld. Een aandachtspunt wat we in de tweede helft tot 5 minuten voor tijd nog niet hadden terug gezien in het spel, was het hoger op spelen van Bart om onder de druk van Goirle uit te komen. Bart bedacht zich dit waarschijnlijk in de 60e minuut en trok de stoute schoenen aan. Hij zette zelf de aanval op door Jimme in te spelen, deze dreigde bal verlies te lijden maar kreeg de bal op miraculeuze wijze terug bij Bart. Bart, ook wel Bambi genoemd in ons team, staat bekend om zijn goede verdedigende actie en niet bepaald om zijn verwoestende schot. Wat hierna gebeurde moet dan ook voor deze nieuweling onwerkelijk hebben aangevoeld. In de cirkel zette hij zijn stick achter bal en sloeg deze pardoes hoog in de korte hoek. Met een glimlach van oor tot oor hockeyde hij (samen met zijn teamgenoten) de wedstrijd uit.
De reeks van gewonnen wedstrijden zet zich door en de teller staat inmiddels op 6. Een supermooie prestatie waar met z'n alle trots op mogen en MOETEN zijn. Na deze wedstrijd kreeg Puk voor zijn verjaardag ook nog de MVP-award toegewezen. Komende zondag staat de uitwedstrijd tegen HCAS op het programma. HCAS staat soeverein bovenaan en heeft een selectie die een hele hoop kwaliteit herbergt. Wij hopen natuurlijk de zegereeks voort te zetten, maar daarbij hebben wij u hulp nodig. Wij zien u graag terug langs de lijn in Asten!
Namens heren1
Joost Goesten
Doelpuntenmakers
1-0 Puk de Beer
2-0 Joost Goesten (sc)
2-1 Goirle (sc)
3-1 Puk de Beer
4-1 Freek van Roij
5-1 Vincent Beijersbergen van Henegouwen
6-1 Bart Andriessen
*Show-pony gedrag*: Term in het leven geroepen door Craig Fuller, doelend op het maken van oneindige acties en veelal individueel spel van een speler
Geel-Zwart - Berkel-Enschot 3-8 (2-2)
Zakelijke overwinning voor de mannen van Marnix van Rijn
Na 4 overwinningen op rij was Geel-Zwart deze keer de tegenstander. Met nog 0 punten bezetten de Veghelnaren de laatste plaats. En juist wedstrijden tegen de mindere goden uit de poule zijn de wedstrijden waarin wij het moeilijk hebben. Zo ook tegen Geel-Zwart. Tegen Gemert haalden we niet het niveau van de week ervoor en dat was in deze wedstrijd wederom niet het geval. Ook de vrijdagavond video had daarmee niet het gewenste effect. Vooraf werd besproken dat we strafcorners moesten halen, hard voor elkaar moesten werken en ze in de eerste helft kapot moesten spelen. In de eerste helft werden welgeteld 0 strafcorners gehaald en werd ook niet voor elkaar gewerkt. Wel bleek, dat werd in de tweede helft duidelijk, dat we Geel-Zwart hadden uitgeput. En dat is opmerkelijk want erg hoog lag het tempo niet. We begonnen met de beste wil van de wereld, maar we konden dit niet in goed spel uitdrukken. We leden onnodig balverlies en de passing was te slordig. In dit soort wedstrijden kunnen we (gelukkig) vaak leunen op de individuele klasse van bijvoorbeeld Puk en Ruud. De 0-1 kwam tot stand door een actie van Puk. Hij sloeg de bal met zijn backhand voor en Ruud kon makkelijk afdrukken. In mijn optiek was dit de treffer die we nodig hadden om beter te gaan spelen. Het tegenovergestelde was jammerlijk genoeg het geval. Geel-Zwart kwam er gevaarlijk uit met een counter. De spits sloeg op fraaie wijze de 1-1 achter Patrick. Helemaal kwalijk werd het toen snel hierna ook de 2-1 viel. De verdediging stond niet op te letten en dezelfde spits kon met zijn backhand de bal binnen tippen. Hierop verbeterde het spel een piepklein beetje, net genoeg om de 2-2 te maken. We kregen een vrije slag op hun helft die door Puk snel genomen werd. Puk vond wederom Ruud in de cirkel die de bal via spelers/keeper/sticks in de goal kreeg.
En wat kwam de rust op het goede moment! Het spel moest beter, sneller en eenvoudiger wilden wij de punten meenemen naar Berkel-Enschot. Iedereen wist waar de ruimte lag, maar niemand maakte hier gebruik van.
De tweede helft begonnen we furieus. We zagen weer het Berkel wat we willen zien. Vrij snel na rust scoorden we 2-3. Ditmaal vond Ruud Puk met een fraaie breedteverlegging op de 23 meter lijn. Puk liep de cirkel binnen en sloeg de bal met zijn backhand door de benen van de keeper. Waar we voor rust inzakte en direct 2 doelpunten om de oren kregen, gingen we nu door met scoren. Bij de 2-4 speelde Bart onze spits Vincent in. Hij ging op karakteristieke wijze naar de grond en leek balverlies te leiden. Zijn directe verdediger vond echter dezelfde bananenschil op zijn pad en lag zo dus naast Vincent. Razendsnel stond hij op en had vrije doortocht naar de cirkel. Vincent sloeg de 2-4 hard in de korte hoek. En zoals al eerder vermeld was in deze fase van de wedstrijd de tank bij Geel-Zwart ver leeg en ontstonden er zeeën van ruimte. De bal werd rondgespeeld in de kom en Bart vond Puk langs de lijn. Hij kon vrij doorlopen via de achterlijn en met een backhand flats in de kruising maakte hij de 2-5. Hierna was het woord aan invaller (en tevens MVP) Wessel van Roij. Wederom was Puk hierbij de aangever, hij ontving de bal op links en met een schijnpass wist hij Wessel te vinden, die hierna ook zijn doelpuntje meepikte. Na deze 4 doelpunten binnen 15 minuten haalde Berkel de voet van het gaspedaal en werd het spel direct minder. Dit resulteerde in de 3-6 van Veghelse zijde. Ontzettend jammer en slordig dat we tegen deze ploeg 3 doelpunten tegen krijgen. Geel-Zwart had in de gehele competitie tot dusver pas 3 doelpunten gemaakt. Erg zwak dus. Vlak na dit doelpunt kregen wij dan eindelijk onze eerste strafcorner. Freek pushte de bal en de keeper redde fraai met zijn handschoen. De tweede corner liet niet lang op zich wachten. Ditmaal werd deze kans wel benut door Joost. 3-7. Het slotakkoord was voor Erik-Jan. Deze jongen is al een aantal weken op zoek naar een doelpuntje maar telkens lukte het net niet, maar vandaag was het kassa. Erik-Jan was attent bij een bal die terug kwam van de keeper en promoveerde deze tot doelpunt.
3-8 Winst maar toch een vieze nasmaak na deze wedstrijd. De eerste helft was ver beneden peil. De tweede helft was van een hoger niveau maar het kán en moet nog beter. Komende zondag staat de thuiswedstrijd tegen Goirle op het programma. Goirle is, net als wij, een ploeg in opbouw. We zullen in deze wedstrijd minimaal 100% moeten geven willen de winning streak voortzetten. Wij hopen u uiteraard in grote getalen te mogen begroeten langs de lijn.
Namens Heren1
Joost Goesten
Doelpuntenmakers:
0-1 Ruud Dankers
1-1 Geel-Zwart
1-2 Geel-Zwart
2-2 Ruud Dankers
2-3 Puk de Beer
2-4 Vincent Beijersbergen van Henegouwen
2-5 Puk de Beer
2-6 Wessel van Roij
3-6 Geel-Zwart
3-7 Joost Goesten (sc)
3-8 Erik-Jan de Bekker
Berkel-Enschot - Gemert 2-0 (0-0)
Met sportieve groet
Joost Goesten
Doelpuntenmakers:
1-0 Joost Goesten (sc)
2-0 Ruud Dankers
Berkel-Enschot - de Hopbel (6-3)
Berkel-Enschot verrast eigen coach en publiek
mo·raal de; v(m) 1 de leer vd plichten en deugden; zedenleer 2 zedenles; strekking: de ~ vd fabel 3 beginselen, principes: een man zonder ~ 4 (sp) zelfvertrouwen, moreel
Wielerfanaten horen de uitdrukking "moraal hebben" regelmatig voorbij komen. Wint een renner een etappe dan is dat goed voor de moraal binnen het team. Een dergelijke prestatie komt het team ten goede. Als je moraal hebt, dan speel je met zelfvertrouwen en lef. Het was na de gewonnen wedstrijd tegen Venlo al enigszins aanwezig, maar na de winst op Hopbel helemaal. Aan het begin van het seizoen kun je al met enige zekerheid voorspellen dat Hopbel een ploeg is die bovenin mee zou gaan spelen. Vorig jaar op een haar na promotie misgelopen en het team is op één speler na hetzelfde gebleven. We waren dus gewaarschuwd.
Ook met de spelwijze van Hopbel waren wij bekend. Coach Marnix besteedt de nodige uren aan het analyseren van wedstrijden, we wisten wat we konden verwachten. Hopbel startte ook op de manier waar wij vanuit gingen. De eerste fase van de wedstrijd was een fase waarbij wij, zoals ze dat zo mooi in het voetbal zeggen, met teveel respect voor Hopbel speelde. Het was angstig. Hopbel liep een aantal keer over de achterlijn binnen en werden op deze manier gevaarlijk. Een doelpunt bleef echter uit. Gevaarlijker werd het toen Hopbel voor de eerste corner aan mocht leggen. Joost Steenbakkers is dé sleep van Hopbel. Sinds vorig jaar is deze jongen bij elk team in de eerste klasse en een aantal uit de overgangsklasse bekend en bevreesd. Waar hij vorig jaar corner na corner binnen sleepte, had hij vandaag opmerkelijk veel moeite met de korte hoekslagen. In totaal heeft hij 5 keer aan mogen leggen en even zovaak was het resultaat nul. Maar waar Hopbel de corners, op wat voor manier dan ook uitgevoerd, niet in de goal kreeg, lukte dat bij de eerste gelegenheid voor Berkel wel. De geslagen bal werd nog gepakt door de keeper maar kwam bij Ruud, deze speelde de bal naar Puk en hij zorgde voor de 1-0 op het (kapotte) scorebord. Lekkere opsteker voor het team en het échte startsignaal voor de wedstrijd. Wij kregen als team "moraal". Het spel werd beter, er werd harder gewerkt en het zelfvertrouwen werd groter. Dat Hopbel in deze fase een strafbal kreeg, leek ons dan ook totaal niet te deren. Hard en feilloos werd de bal in rechter hoek gepusht en stond het 1-1. Hierna werd de bal rustig rond gespeeld door Berkel. Joep de Beer kreeg de bal ingespeeld en zag Freek vrij staan, deze aarzelde geen moment en joeg de bal met zijn backhand langs de keeper.
In de rust werd gezegd dat het nog een tandje hoger moest. Het spel in de eerste helft was bij vlagen erg sterk, nu moesten we gaan proberen dit de gehele tweede helft vol te houden. Maar wat we de in de tweede helft lieten zien was juist nóg veel beter dan de eerste helft. Berkel-Enschot combineerde er lustig op los. Langs de kant waren veel oehs en aahs te horen. Hopbel werd aan alle kanten voorbij gelopen en werden in het begin van de tweede helft geen moment gevaarlijk. Al snel lieten wij de 3-1 aantekenen. Een goed uitgevoerde variant via Joost op Ruud belande keurig in de verre hoek. Dat Hopbel in deze fase een gele kaart kreeg, een harde charge op Ruud, werkte uiteraard in ons voordeel. Het was tevens het sein voor Joep de Beer, normaliter toch verzamelaar van gele kaarten, om de MVP-award op te eisen. Met al een assist op zijn naam begon de aanvaller annex middenvelder annex verdediger (zelfs nog een blauwe maandag reserve keeper, Asvion uit) zijn eigen show. Eerste maakte hij de 4-1 op aangegeven van Vincent. En vervolgens kwam ook de 5-1 van zijn stick. Na een schitterende actie van Bart vanaf linksachter voorbij 3 man naar de 23 meter lijn van de helft van Hopbel passte hij Joep in. Joep stond direct tegenover 2 tegenstanders. Waar ieder ander het duel niet aan zou gaan deed Joep dit wel. Opmerkelijk eenvoudig zette hij 2 Schijndelse mannen aan de kant en sloeg hij de bal met zijn backhand in de verre kruising. Bij de 5-1 stand maakte ook Lucas zijn eerste minuten in Berkel-Enschot heren 1. Bij de volgende corner was het ook tijd voor Vincent om zijn sleepkunsten te vertonen. De bal werd goed gemikt en hard op goal gepusht maar helaas kon de keeper net redden. Een aantal minuten later volgde een nieuwe corner. Omdat we bij deze stand natuurlijk niet teveel weg willen geven besloten we geen variant te spelen. Joost timmerde de bal met succes achter de keeper. Na dit doelpunt was de tank ver leeg bij Berkel en werd het spel slordiger en dit resulteerde in 2 doelpunten aan de kant van Hopbel. Bij de 6-2 was de mandekking niet strak genoeg en de 6-3 was het resultaat van slecht positiespel. Maar toen de scheidsrechters affloten was hier niemand rouwig om.
Dik verdiend gewonnen en de hele tweede helft was van een ontzettend hoog niveau. Elke week maken we weer stappen en laten we beter hockey zien. Gecombineerd met het weer van gisteren, denk ik dat het aanwezige publiek een mooie wedstrijd heeft gezien. Iedereen die er stond, bedankt voor de support en wij hopen u volgende week weer te zien. Dan spelen wij thuis tegen Gemert.
Joost
Doelpuntenmakers:
1-0 Puk de Beer (sc)
1-1 Hopbel (sb)
2-1 Freek van Roij
3-1 Ruud Dankers (sc)
4-1 Joep de Beer
5-1 Joep de Beer
6-1 Joost Goesten (sc)
6-2 Hopbel
6-3 Hopbel
Berkel zet de stijgende lijn door. Venlo H1 - MHCBE H1: 1-2
Nadat Berkel-Enschot vorig weekend tegen Maastricht eenvoudig de 3 punten pakte, was vandaag de andere Limburgse opponent het haasje. Een wedstrijd met drieënhalve paardenkop langs de lijn en een treurige ambiance met als hoogtepunt een heuse schwalbe van de spits van VHC. Vooraf werd al door Vincent benadrukt dat dit een sleutelduel zou zijn. Als we vandaag zouden winnen, hielden we aansluiting met de top en sloegen we een gaatje met de teams onder ons. Waar we voorgaande wedstrijden nog wel eens problemen hadden met 70 minuten lang geconcentreerd hockeyen, ging dat deze wedstrijd al een stuk beter. De eerste helft hadden we een veldoverwicht en bepaalden wij het spel. De bal werd geduldig rond gespeeld en er werden gaten gezocht in de defensie van de blauw-witten. Dat bleek moeilijker dan wij aanvankelijk dachten. Venlo kwam er een paar keer gevaarlijk uit met een counter, maar onze MVP* Patrick hield zijn doel schoon de eerste helft. Daar stonden een aantal kleine kansjes en 1 strafcorner versierd door Puk, tegenover. Vaak is het bij onze strafcorner een doelpunt, zo ook bij deze. Normaal wordt de bal hard tegen de plank geslagen door Joost, dit keer was het een gelukje dat de bal via de keeper wat omhoog stuiterde over de stick van de lijnstop heen. Tergend langzaam, maar ook die tellen we natuurlijk! 0-1 bij rust en wij waren de hockeyende ploeg. Toch bekroop het gevoel dat het niet gespeeld was. Wij hadden veel balbezit maar creëerden niet genoeg kansen, er moest dus in de tweede helft meer druk naar voren gezet worden.
Dat gebeurde dan ook. Er kwamen meer mogelijkheden en ook strafcorners. De eerste strafcorner na rust werd gepromoveerd tot doelpunt ware het niet dat heren in het geel vergeten waren de tijd weer aan te zetten na hun overleg. De corner werd in eerste instantie gemist maar in de rebound alsnog gescoord door Joost met nota bene zijn backhand(!!!). Een blunder van de scheidsrechters die de wedstrijd onnodig spannend hield. Maak je 0-2 is het aan Venlo en kunnen we doen waar we goed in zijn, er razendsnel uit komen. De corner werd opnieuw genomen en deze keer was de eerste uitloper van Venlo op tijd bij de bal waardoor het gevaar over was. Venlo probeerde eigenlijk gedurende de tweede helft een soort van full-press te zetten maar het "ga eens tussen die verdedigers staan", van de aanvoerder was eerder aandoenlijk dan dreigend. Eenvoudig werd er onder de druk uitgehockeyd. De ene na de andere fraaie bal van Paul (Peter Paul Putgers voor vrienden) belandde bij een spits of middenvelder. De 0-2 werd ook op die, fraaie, manier opgezet. Het middenveld werd ingespeeld, er werd een verlegging gespeeld gevolgd door een dieptebal van Ruud op Puk. Puk liep over de achterlijn binnen, speelde de bal langs de keeper naar Vincent die de eenvoudige taak had om af te drukken. Toch de verdiende 0-2 met nog 10 minuten op de klok. Iedereen die vorige week het einde van de tweede helft had gezien, beleefde deze middag in Venlo een déjà vu. Een logisch gevolg van de 0-2 was de druk die Venlo ging zetten. Deze keer wat overtuigender dan voor het doelpunt. Een aantal ballen werd hierop door Joost icing** geslagen. Nadat de bal op fraaie wijze achter de verdediging was gescoopt bedacht Venlo zich wel twee keer voor ze druk zouden zetten. In deze fase kwam Berkel er nog een keer goed uit. De bal werd onderschept en Puk werd direct diep gestuurd. De rappe rechtshalf was al snel in de cirkel, maakte zijn beweging en dacht de keeper kwijt te zijn. De keeper sterkte zich echter en prikte knap de bal van de stick van Puk. De laatste 5 minuten weer ontzettend spannend en helaas ook wat slordig, gelukkig hadden wij Patrick in de goal staan die op katachtige wijze een aantal zeer nuttige reddingen verrichtte. Venlo kreeg een corner omdat de scheidsrechter kruisen had geconstateerd, leek ons wat onmogelijk want daarvoor moet je toch echt met 2 spelers van hetzelfde team zijn en dat was bij deze actie niet het geval. En wat je vaak ziet met onterechte corners.... Juist die vliegen er in. Waar Venlo al een aantal keer geprobeerd had met een variant te scoren maar telkens bot ving, maakte zij dit keer een doelpunt met een directe sleep corner laag in de linker hoek. Uiteraard hadden wij totaal geen haast om de bal uit te nemen, we stonden immers voor. Joep de Beer had dezelfde gedachte en hield de bal aan zijn stick terwijl 4 Venlose mannen hem deze probeerden te ontfutselen. Als een ware baltovenaar bleef Joep in balbezit maar moest dit bekopen met een (zwaar gestrafte) gele kaart. De trap die Joep kreeg van een speler van Venlo bleef onopgemerkt door de scheidsrechters, in mijn ogen toch echt een zwaarder vergrijp dan het pielen van Joep. Mannetje minder, nog 7 minuten speeltijd. Waar we voorheen vaak door het ijs zakten en de 2-2 zouden incasseren in zo'n situatie, was dat vandaag niet het geval. De bal werd uitermate professioneel rond gespeeld of er werd een overtreding gepakt. Paul presteerde het zelfs om drie keer achter elkaar dezelfde jongen op zijn voet te pushen. De scoop hierna was daardoor voor iedereen een grote verrassing. De scheidsrechters bliezen dan toch eindelijk af en de winst was binnen.
Het was een wedstrijd die een verdiende winnaar kreeg. De punten en het biertje naderhand smaakte dan ook bijzonder goed. Komende twee wedstrijden spelen wij thuis tegen de Hopbel en Gemert. Sluiten we deze twee wedstrijden winnend af, dan doen we goede zaken en kunnen we, wie weet, voor verrassingen zorgen. Wij hopen u natuurlijk weer in grote getale te mogen begroeten tijdens deze wedstrijd.
Namens Heren 1
Joost Goesten
Doelpuntenmakers:
0-1 Joost Goesten (sc)
0-2 Vincent Beijersbergen van Henegouwen
1-2 Venlo (sc)
*Most Valuable Player. Na elke wedstrijd waarin punten gepakt worden, wordt de belangrijkste speler geëerd.
**Ijshockeyterm. Geleend van Ruud van deR Valk/Michiel Schröder. Tactiek waarbij de bal naar de andere kant van het veld wordt geslagen. Veelal gebruikt aan het eind van een wedstrijd om de winst binnen te slepen.
Berkel-Enschot H1 - Maastricht H1 (6-2)
Berkel-Enschot heeft steun van een engel
Tegen Maastricht speelde Berkel een beladen duel. Niet zozeer omdat Maastricht een zware tegenstander was of omdat de zon fel scheen op deze mooie zondag. Maar enkel en alleen omdat iedereen met een Berkelhart, niet alleen heren 1, in rouw was om het verlies van Marjolijn de Vries. Om deze reden kozen wij ervoor om de teambespreking in combinatie met een lunch bij Joost thuis te doen. De sfeer was onveranderd goed maar toch was iedereen in zijn onderbewustzijn bezig met het afschuwelijke voorval.
Tijdens de warming-up waren we wat traag en loom en moest iedereen echt nog een paar tandjes bij schakelen. Het was nog niet scherp genoeg en mocht een stuk feller. Voor de wedstrijd hielden we met de gehele club een indrukwekkende stilte. Normaal gesproken ben ik niet zo van het geloven in krachten van boven, maar zoals een aantal speelsters van dames 1 en Geert zelf ook al zeiden tegen de coach van Maastricht de eerste helft: Hij gaat er toch niet in, er zit een engeltje op de paal. Is het dan toeval dat de paal tot 3 keer toe een doelpunt voorkwam? En wat misschien nog veel toevalliger is dat Freek, die hetzelfde nummer draagt als Marjolijn, zijn eerste doelpunt van het seizoen maakte en ons daarmee naar 1-0 schoot. Het zal mij ook niet verbazen als dit doelpunt in de zevende minuut gemaakt zou zijn. U begrijpt we begonnen vrij voortvarend aan het duel.
Na de 1-0 scoorden we ook snel de 2-0. Let wel: het 2e doelpunt werd gemaakt door Vincent met rugnummer 14, wat gelijk is aan 2 maal nummer 7. Na dit doelpunt begonnen wij wat gemakzuchtig te hockeyen. Dit resulteerde in veel balverlies en strafcorners voor Maastricht. De strafcorners van de promovendus waren echter van een bedenkelijk niveau. Waar Patrick met de eerste corner nog wat moeite had omdat hij de bal niet direct zag, werd met de andere corners wel erg slordig omgesprongen. Nam echter niet weg dat de druk van Maastricht afnam, integendeel zelfs. Door een overtreding in de cirkel van Paul kregen de Limburgers een strafbal. Deze werd wel feilloos afgemaakt. Na dit wapenfeit begonnen we weer beter te hockeyen. Er was weer geduld, balbezit en variatie. Hier hadden de mannen uit Maastricht direct moeite mee en wij werden hierdoor gevaarlijker. Voor het rust werd konden we helaas geen doelpunt meer maken.
In de rust werd andermaal benadrukt dat wij, zeker op dit moment, niet de ploeg mogen zijn om welk team dan ook te onderschatten. Er moest meer op balbezit gehockeyd worden, clean verdedigd en de winst naar ons toe trekken. Nadat de sproeiers klaar waren hervatten we de wedstrijd voor een hectische tweede helft. Het was direct Maastricht wat weer met druk naar voren wilde hockeyen. En dat mag, maar dan krijgen wij meer ruimte bij hun achterin. Door een goede actie over de achterlijn behaalde wij de eerste strafcorner van de wedstrijd. En waar Maastricht keer op keer faalde was het Joost die de corner onberispelijk binnen sloeg. 3-1 en we hadden weer wat ruimte om te ademen.
Waar we het de eerste helft wat lieten lopen met 2 doelpunten voor drukten we nu door. Erik-Jan kreeg de bal in het Maastrichtse 23-meter gebied en speelde deze naar Freek, Freek speelde de bal al liftend richting Puk die de eenvoudige taak had deze in de verre hoek te deponeren. De marge was nu 3 en wat we eigenlijk al verwachtten gebeurde. Maastricht is een ploeg die bij deze stand gefrustreerd kán raken, zo ook bij deze wedstrijd. De coach was tijdens de hele wedstrijd al verbaal aanwezig en werd hoe langer hoe negatiever, wat uiteraard weerslag had op zijn team. Er waren in de tweede en ook de eerste helft al een aantal groene kaarten gegeven. Er werd een scoop gespeeld op de linksvoor van de bezoekers. De spits was echter wat langzamer dan laatste man Joost. En omdat Joost dus eerder bij de bal was vond nummer 7 het nodig dan maar een body-check uit te delen. Dom en een terechte gele kaart als gevolg. Natuurlijk voel je je dan benadeeld als team en heb je wat commentaar. De aanvoerder van Maastricht vond het echter nodig om iets te lang door te zeuren, weer geel. Het was nu 11 tegen 9 met nog een kwartier te hockeyen. Een eenvoudige prooi voor Berkel-Enschot zou je denken. Maar de laksheid van de eerste helft kwam weer terug. Dit resulteerde niet direct in gevaar, want we bleven nu telkens 2 vrije mensen over houden. Toch was het spel niet goed. Maastricht incasseerde in deze fase nog een gele kaart. Dit was het startsein voor Berkel om weer even vol aan te zetten. De tweede strafcorner werd gehaald. De bal werd in de eerste instantie niet goed aangegeven. Daan nam de bal op zijn forehand mee, Puk stond inmiddels om de bal te schreeuwen op de achterlijn die op zijn beurt Joost vrij zag staan in de doelmond. Geen goede uitvoering, wel een doelpunt. De stand van 6-1 werd een tijd lang vastgehouden en zou uiteindelijk een zeer mooie eind uitslag zijn geweest: 6+1=7. Het zou een gepast einde zijn van een bizarre week, maar door een strafcorner variant van Maastricht werd het toch nog 6-2.
Deze week werd al benadrukt door Marnix dat door dit soort dingen het ‘maar' hockey is. Het is goed dat deze wedstrijd gewonnen is en ook een leuke opsteker voor de club maar valt in het niet bij wat er deze week is gebeurd. Er heerste gelatenheid op de club, dames 1 werd door de club ondersteund en zo hoort het ook.. Ook waren er veel belangstellenden op de club om familie en vrienden een hart onder de riem te steken. Nu is het de tijd om het verdriet en verlies te gaan verwerken. Namens heel heren 1 en de begeleiding wens ik iedereen hierbij heel veel sterkte en dank ik iedereen die zondag aanwezig was om zijn of haar steun te betuigen.
Joost
Doelpuntenmakers:
1-0 Freek de Roy
2-0 Vincent Beijersbergen van Henegouwen
2-1 Maastricht (sb)
3-1 Joost Goesten (sc)
4-1 Puk de Beer
5-1 Joost Goesten (sc)
6-1 Puk de Beer
6-2 Maastricht (sc)
Krappe selectie kost heren1BE de kop.
Vorige week deed uw heren1 al een beroep op de diensten van Hans en Rob uit heren2. Dit omdat we met veel blessures kampen. Inmiddels kan Puk al wel wat doen, maar werd voor deze wedstrijd gespaard. Bart is hersteld maar nog niet wedstrijdfit. Jip had nog teveel last van zijn hamstring en voor Gijsje zal het waarschijnlijk en helaas nog een aantal weken duren. De selectie is al krap met 17 man (waarvan 2 keepers), trek daar de blessuregevallen vanaf en je houdt er 12 over. Dus ook vandaag werd een beroep gedaan op Hansie en dit maal Wessel. Rob kon dit keer helaas niet mee doen, want die vond het nodig om op zaterdag te gaan trouwen met Rianne. Rob en Rianne namens heel heren1 van harte proficiat.
Zondag 25 september mocht heren1 van Berkel-Enschot aantreden in Boxtel tegen MEP. Voor de hockeyers onder ons die zich afvragen wat MEP betekent, hier komt ie:
MEP: De latijnse afkorting 'Mea Est Pila' betekent 'de bal is aan mij' of vrij vertaald: ' ik heb gewonnen'.
Bent u ook weer op de hoogte. Voor deze wedstrijd had MEP gelijkgespeeld tegen Venlo en gewonnen tegen de Hopbel. Kortom een ploeg om rekening mee te houden. Daar moet wel bij gezegd worden dat de uit wedstrijd vorig jaar tegen MEP de beste wedstrijd van het gehele seizoen van onze kant was. Het fraaie aan deze wedstrijd was dat we de eerste helft wederom het beste hockey tot dusver hebben laten zien. Er werd geconcentreerd rond gespeeld. We wisten dat MEP traag was in het omschakelen dat we daar de winst konden halen. Er werd dan ook weer een handvol kansen gecreëerd, maar wederom liet de afronding te wensen over. En waar we vorige week tegen EMHC de deksel op de neus kregen, kregen we dat vandaag weer. Nadat Patrick al een aantal strafcorners had gepareerd, ging er uiteindelijk eentje in. Een houdbare bal, vond Patrick zelf. Maar niemand die de tweede helft heeft gezien zou Patrick iets kwalijk nemen. Nadat wij het eerste kwartier domineerde en het spel bepalende, kroop daarna ook MEP iets hun schulp wat resulteerde in ruimte bij de Boxtelse mannen achterin. Ook toen zij de 1-0 maakten hielden ze de aanvallende intenties, maar iedere tegenstander die ons een beetje kent weet dat wij razend snel kunnen counteren. De bal werd in de verdediging onderscherpt en direct naar Ruud gepasst. Erik-Jan werd direct door Marnix de hoek in gestuurd waardoor Ruud zeeën van ruimte kreeg. En als er iets wat je NIET moet doen is het deze vlugge jongen ruimte geven. Laat je dan ook nog de linkerkant van de cirkel open dan is het in 99% van de gevallen (vorige week liet zijn backhand het even afweten) een doelpunt. Zo ook vandaag. Een strak backhand schot zoals alleen hij dat kan. Met nog 2 minuten tot de rust was dit een mooie opsteker.
De rust werd opgezocht in de kleedkamer. Gedurende de eerste helft kreeg iedereen in het veld en op de bank steeds meer de overtuiging dat we vandaag de 3 punten mee naar Berkel zouden nemen. En op basis van de eerste helft was dit ook zeker verdiend geweest. Maar hoe erg kan een wedstrijd om slaan!
De tweede helft begon MEP zeer gedreven en zette Berkel-Enschot goed onder druk. Hier hadden we duidelijk moeite mee en waren dan ook uitermate content met de hoge bal die Hans kon spelen. Ik overdrijf niet als ik zeg dat Hans zonder enige moeite de bal van linksachter op de 23 meter lijn, naar rechtsvoor voorbij de andere 23 meter gooide. Dit lukte hem in de eerste helft ook al een paar keer, maar doordat MEP de druk nu hoger weg zetten kregen de spitsen meer ruimte om de bal aan te nemen. Dit resulteerde in een paar goede kansen maar hier werd niet zorgvuldig genoeg mee omgesprongen, sterker nog er werden amper strafcorners versierd. Tot irritatie van Marnix. De thuisploeg begon meer en meer druk te zetten en de verdediging van Berkel-Enschot begon barstjes te vertonen. Maar lang werd de 1-1 vast gehouden. Dit had voornamelijk te maken met het feit dat Patrick een vlekkeloze tweede helft keepte. Kans op kans hield onze doelwachter eruit. Strafcorners hield hij allemaal uit zijn goal met het nodige kunst en vliegwerk. Waarvoor dus complimenten. Inmiddels hadden de scheidsrechters al een haffel groene kaarten uitgedeeld en was voor iedereen duidelijk dat we minder hard de duels aan moesten gaan. Helaas werd dit door sommige opgepakt door de duels dan maar te verliezen, dat is dan weer het andere uiterste. Joep (Ed voor intimi) is een speler die het duel niet schuwt en door zijn dadendrang liep hij toch tegen een gele kaart aan. Met nog 10 minuten op de klok stonden we dus met 10 man tegen een MEP wat bloed rook. Nadelige bijkomstigheid van deze gele kaart is, omdat Joep vorig jaar al kwartet had, dat Joep de komende 2 wedstrijden geschorst is. Dat kan er nog wel bij! Berkel probeerde nog wel de aanval te zoeken, maar met een man minder is dat lastig. Wat mij ook erg opviel is dat iedereen er de laatste 10 minuten ook voor een groot deel door heen zat. Hierdoor werden de ruimtes achter nog veel groter. MEP zocht weer eens de aanval via een van hun gevaarlijke uitvallen. Het eerste schot werd (uiteraard) gestopt door Patrick, maar waar de verdedigers de gehele tweede helft de rebound pakte was het nu een lepe aanvaller van MEP die afdrukte en daarmee de 2-1 aan liet schrijven.
Na vorige week dus de tweede verliespartij. En weer het gevoel dat er meer in had gezeten. We moeten nu gaan zorgen dat we het spel uit de eerste helft en delen uit de wedstrijd tegen EMHC, een hele wedstrijd vol kunnen houden. Dan stappen we komende zondag als winnaar van het veld, en dat wordt nu ook wel hoog tijd! Hans en Wessel bedankt voor het verdienstelijk invallen, misschien tot volgende week... We hopen dat u weer massaal langs de kant zal staan als wij tegen Maastricht spelen!
Kunt u niet wachten tot zondag, zoek Heren 1 dan op via Facebook.
Tot zondag,
Joost Goesten
Doelpuntenmakers:
1-0 MEP (sc)
1-1 Ruud Dankers
2-1 MEP
Berkel drukt veldoverwicht niet uit in doelpunten
Ze zitten er altijd tussen. Van die wedstrijden waarin je de betere ploeg bent, meer balbezit en het meeste recht op drie punten hebt. Maar die dan toch verloren gaan. Vergeleken met vorige week zag het veldspel er verzorgd uit. Maar waar we vorige week verzuimden de kansen af te ronden creëerden we deze wedstrijd amper kansen. Wel werden er 5 strafcorners versierd, maar het aangeven van Joep de Beer haperde een beetje waardoor ze niet allemaal even zuiver werden aangegeven. Daar stond tegenover dat EMHC ook niet veel kansen had, maar hier wel dodelijk effectief mee om sprong.
De eerste helft, en dan voornamelijk de eerste 15 minuten, was Berkel de hockeyende partij en bepaalden wij het spelbeeld. Met veel rust vanuit achter werd de bal rond gespeeld en werden er openingen gezocht. Die openingen waren echter nauwelijks te vinden. En waar Berkel-Enschot op zoek was naar een opening, loerden de gasten uit Eindhoven op de counter. In het begin van de wedstrijd was EMHC direct gevaarlijk met een counter. Deze werd niet verzilverd. De tweede counter waarbij Berkel teveel naar de bal bleef kijken en er dus mannen vrij kwamen, werd wel gepromoveerd naar doelpunt. De aanvalsdrift van uw heren1 werd hierop nog groter en dit resulteerde in de eerste strafcorner aan Berkelse zijde. De corner werd kiezelhard binnen geslagen door Joost en daarmee werd de stand recht getrokken. Net voor rust werd een tweede strafcorner gehaald. Zelfde schutter, zelfde hoek maar dit keer kreeg de keeper net zijn klomp tegen de bal. In de rust werd herhaald dat we uitstekend stonden te hockeyen en als het zo door ging dat doelpunten vanzelf zouden komen. De mandekking achterin bij de sluwe spitsen kon iets strakker in sommige situaties zodat zij niet voor gevaar konden zorgen.
Gedurende de tweede helft regende het zo mogelijk nog harder dan de eerste helft. Ook in deze helft hadden we te maken met een terughoudend EMHC. Dus aan ons de schone taak om het spel te maken. Daar slaagden we een stuk minder goed in dan de eerste helft. Waar de eerste helft rustig werd afgewacht, rond gespeeld en balbezit gehouden werd, was het in de tweede helft een lange halen vlug thuis verhaal. Ongeduldig werd de bal langs de lijn gezocht. Uiteraard lukte dit een aantal keer, maar het leidde voornamelijk tot balverlies. Paul riep dan ook dat er meer rust in de ploeg moest komen. Dat mistte echter zijn uitwerking. En doordat wij zelf veelvuldig een aanval zochten maar niet vonden, ontstond er achterin ruimte voor EMHC om te hockeyen. Een spaarzame uitbraak van de gasten resulteerde in een strafbal. Patrick zat daarbij in de goede hoek maar miste de bal op een haar. Niks aan de hand, we moesten er gewoon 2 scoren, en daar wringt het dus een beetje. Er werd uitstekende druk gezet en er werden veel ballen veroverd, waarbij gezegd mag worden dat Freek daarbij het voortouw nam. Maar zodra we in cirkel kwamen werd het doel niet gevonden. Ruud haalde met zijn backhand schot de paal, maar helaas kaatste de bal weer terug in het veld. De behaalde strafcorners werden telkens net niet goed aangegeven waardoor die kansen ook om zeep werden geholpen. Hierbij moet wel gezegd worden dat Berkel het stug bleef proberen. En als je zelf op zoek bent naar een treffer en die wil maar niet vallen dan, inderdaad, valt ie aan de andere kant. Doordat wij heel hoog gepositioneerd stonden en omdat de mandekking her en der wat te wensen over liet, wist EMHC uit een counter de 1-3 aan te tekenen. Wij konden hier niets meer tegenover zetten. Wederom een wedstrijd zonder winst.
Uit twee wedstrijden hebben we nu dus één punt. Gekeken naar de uitslagen tegen de ploegen die we nu gehad hebben is dat één meer dan vorig seizoen tegen deze tegenstanders. Het klinkt op die manier wat positiever maar neemt nog steeds niet weg dat we eigenlijk met zes punten bovenin mee zouden moeten draaien. Zoals we na de wedstrijd ook benadrukt hebben was het van onze kant een goede wedstrijd alleen vergeten we onszelf te belonen. Komend weekend spelen wij in Boxtel tegen MEP. MEP heeft een heel behoorlijke ploeg dus we zijn gewaarschuwd. Namens Heren 1 dank ik u allen hartelijk voor uw aanwezigheid tijdens de wedstrijd en wij hopen u de komende thuiswedstrijd weer in grote getalen te mogen begroeten (en we hopen ook op beter weer).
Namens Heren 1 Berkel-Enschot, Joost Goesten
Doelpuntenmakers:
0-1 EMHC
1-1 Joost Goesten (sc)
1-2 EMHC
1-3 EMHC
Eindelijk was het dan weer zover! De eerste competitiewedstrijd! Een wedstrijd om het "echie"!
Er vielen weer punten te verdienen. Zo ook voor Berkel Enschot Heren 1. Nadat we vorig jaar afscheid hebben moeten nemen van aantal spelers, stond er toch weer een ontzettend goede, leuke, gezellige en bovendien jonge (21,5 jaar!!) groep. De voorbereiding verliep dit jaar een stuk minder vlekkeloos dan vorig seizoen. Er werd een aardige wedstrijd afgeleverd tegen HCAS. Maar na een drieluik in Zeist met Phoenix en Eelde konden we weer vanaf 0 beginnen. Gelukkig werd uiteindelijk goed afgesloten met een wedstrijd tegen Zwart-Wit, dat toch echt een sterk team heeft. Ik heb zelfs vernomen dat de coach van Zwart-Wit ons de eerste helft een stuk beter vond.
Dan is het eindelijk zover. Nadat we aandachtig naar de teambespreking van Marnix hadden geluisterd, was voor iedereen duidelijk wat er moest gebeuren. De week voor deze wedstrijd hadden we veel tactisch getraind dus het kon beginnen. Helaas hebben we met wat blessures te maken. Zo deden Bart en Gijs niet mee, en is het afwachten wanneer Esli zijn stick weer van de grond krijgt. Dus logischerwijs werden er wat nieuwe jongens voor de leeuwen gegooid.
Gedurende de eerste helft werd voor Berkel toch al snel duidelijk dat er wel degelijk punten gehaald konden worden. Niet dat wij nou zo ontzettend goed speelden, maar omdat er bij Helmond toch ook gaten vielen. Zo kwamen we al na enkele minuten gevaarlijk voor goal, door een razendsnelle counter zoals alleen wij dat kunnen. Helaas werd deze kans niet benut en, zo zal later blijken, werd dat het verhaal van de wedstrijd. Helmond zette hierna volle druk op de defensie van Berkel. Dit wierp al snel vruchten af want al snel versierde zij een corner. Gelukkig hebben wij in Jip een mini Usain Bolt die de corner eruit liep voordat het sleepkanon überhaupt kon aanleggen. Daarmee was het gevaar geweken. Vanaf dit moment werd het spel van Berkelse kant echter slordiger en slordiger. Er werd wat dom balverlies geleden waardoor Helmond kansen kreeg en strafcorners. Nadat de eerste vier corners keurig werden verdedigd werd het dan toch 1-0 door een strak geplaatste sleeppush in de lage hoek. Na dit doelpunt leefde Berkel weer wat op. Er werd beter onder de druk van Helmond uit gehockeyd en ook wij mochten dan toch eindelijk de eerste strafcorner nemen. De geslagen corner van Joost resulteerde helaas in een afzwaaier, niet veel later stond het vizier gelukkig wel op scherp. Het was dan ook uiterst frustrerend dat de lijnstop, ik weet niet of hij het door had, de bal stopte en koelbloedig naar de zijlijn pushte. 1-0 was dan ook de ruststand.
Het gevoel wat in de rust overheerste was dat er veel beter kon en dat de posities beter ingevuld konden worden. In de tweede helft zouden we met meer naar druk naar voren gaan hockeyen, en moesten we ervoor zorgen dat wij de bal tussen de middellijn en hun 23meter lijn zouden krijgen.
Het vroege en hoge druk zetten leverde vrijwel direct resultaat op. Wederom doken we voor de keeper van Helmond op, maar wederom met hetzelfde resultaat... Niets! Zelfs een 3 tegen 1 werd niet goed uitgehockeyd en dus ook geen doelpunt. Illustrerend was wel de vechtlust die door iedereen werd getoond om toch dat doelpunt te maken. Na 10 minuten te hebben gespeeld kreeg Vincent de bal vrij op de kop en haalde direct uit voor een hard schot, de bal werd jammerlijk genoeg door een speler van Helmond tegen gehouden en sprong omhoog tegen zijn lichaam, strafcorner. Nogmaals mocht Joost aanleggen en deze keer wel met succes. 1-1 Met nog 25 minuten op de klok en een veldoverwicht voor Berkel-Enschot. Dat geeft de burger moed, zou een oud Heren1 trainer hebben gezegd. Naarstig ging Berkel op zoek naar het tweede doelpunt, maar dat deed Helmond ook. Tel daarbij de passfouten bij op en het leek voor 5 minuten wel een ping pong wedstrijd. De druk van Helmond nam weer toe, evenals de hoge ballen bij Berkel. Zo gebeurde het dat er achterin een cruciale fout gemaakt werd door de bal in te leveren bij een middenvelder van Helmond, waarna Helmond razend snel omschakelde en vrij eenvoudig de 2-1 achter Patrick kon tikken. Patrick die overigens nog een aantal corners uit zijn doel ronselde speelde een uitstekende wedstrijd, ook nadat Jip een gele kaart had gekregen voor ‘breaking down play' hield Patrick zijn hoofd koel. Na de 2-1 was het dus weer aan Berkel Enschot.
Nieuweling en teamjongste Daan kreeg het 10 minuten voor tijd op zijn heupen en besloot vanaf zijn rechtsback positie eens op te stormen naar voren met resultaat! Daan vond Puk die vrij stond op kop cirkel. Puk twijfelde geen moment en sloeg de bal, zoals Marnix het graag ziet, laag in de rechter hoek. 2-2! En de laatste 10 minuten waren voor ons. We creëerden veel kansen en hadden recht op meer. Er werd ons zelfs een loepzuivere strafbal onthouden, en niet te missen kans! In de allerlaatste minuut werd een corner versierd. De tijd tikte weg, we hadden voor dit moment een corner variant getraind die vorig jaar al meerdere malen effect heeft gehad. De bal werd goed aangegeven, werd voorgeschoten waar Ruud voor de tip kwam, maar de bal miste het doel. Deze kwam daarna voor de voeten van Vincent die ziedend hard in sloeg met zijn backhand, de keeper redde keurig waarna de bal opsprong en door Puk de goal in werd getennist. Het verdiende niet de schoonheidsprijs maar in onze ogen een doelpunt. De scheidsrechter had hier helaas een andere kijk op en vond dat de bal achter de lijn was geweest voor Puk deze de goal in mepte. Geen goal, geen 3 punten.
Het gevoel wat na de wedstrijd bij het team leefde was teleurstelling gemixt met positiviteit. We zijn van ver gekomen met een nieuwe groep. We proberen dit seizoen zes nieuwe, jonge jongens in te passen, dat heeft tijd nodig. Maar ik denk dat de weg omhoog is ingeslagen. Komend weekend komt EMHC op bezoek. EMHC heeft de openingswedstrijd met 6-3 van de Hopbel gewonnen, dus wij zullen er alles aan moeten doen om de punten in Berkel te houden.
Tot zondag,
Joost Goesten
11-9-2011 Helmond - Berkel-Enschot
Doelpuntenmakers:
1-0 Helmond
1-1 Joost Goesten (sc)
2-1 Helmond
2-2 Puk de Beer
Nieuws
Agenda
